Au-pair in Nederland

De Nederlanden hebben een streng gereguleerd au-pair‑programma — en een bijzonderheid die vaak verkeerd wordt begrepen: de € 340 zijn een maximumbedrag, geen minimumbedrag. Wie meer betaalt, maakt er een belastbaar loon van.

Niet‑EU: alleen via een erkend bureau

Dit is de regel die de Nederlanden onderscheidt van alle buurlanden: voor au-pairs van buiten de EU wordt de verblijfsvergunning uitsluitend aangevraagd bij een door de IND erkend au-pair‑bureau dat optreedt als sponsor. Au-pairs uit de EU, de EER en Zwitserland hebben volgens de Nederlandse overheid geen visum, verblijfs‑ of werkvergunning nodig — en dus ook geen bureau. De maximumbedrag van € 340 zakgeld geldt ook voor hen.

De voorwaarden voor de verblijfsvergunning

Voor au-pairs van buiten de EU eist de IND: 18 tot 25 jaar, ongehuwd, zonder eigen of pleegkinderen, nog nooit eerder een Nederlandse uitwisselingsverblijfsvergunning gehad in het land en nog nooit eerder voor dezelfde gastgezin gewerkt — ook niet in het buitenland. Hoogstens 30 uur per week en acht uur per dag, minimaal twee vrije dagen per week, vastgelegd in een ondertekend zeven‑dagen‑plan dat ook de vervanging benoemt.

De taken zijn nauw omschreven: lichte huishoudelijke klusjes, nooit de enige verantwoordelijkheid voor de kinderen, geen gespecialiseerde zorg. Eén jaar, niet verlengbaar, één keer in het leven.

Wat het gastgezin moet bieden

Minstens twee personen met de Nederlandse nationaliteit of een geldig verblijfsdocument, niet tot de derde graad verwant aan de au-pair, en een inkomen van minimaal anderhalf keer het wettelijk minimumloon voor minstens één jaar. Au-pair en gezin ondertekenen bovendien een Awareness Declaration van de IND.

Ook verboden: een borg aan een bureau, voorbereidingskosten boven € 34 en elke contractuele boete.