Au-pair en eenzaam? Wat echt helpt in de eerste weken
Photo: Andrea Piacquadio / Pexels
Eenzaamheid in de eerste weken als au-pair is de norm, niet de uitzondering. Bij de meeste verdwijnt het na zes tot acht weken — op voorwaarde dat je niet afwacht, maar actief op anderen afstapt. De meest effectieve stap is contact met leeftijdsgenoten die precies hetzelfde meemaken.
Er wordt zelden over gesproken. In de ervaringsverhalen op au-pairportalen staat het toch: een jonge vrouw die een maand lang, behalve een ander au-pair, niemand kende. Een andere die na tien dagen weer naar huis vloog. Het probleem is bekend — het wordt zelden benoemd.
Waarom het in het begin zo moeilijk is
Thuis is je sociale leven gegroeid — via school, buurt, vereniging, jaren. Het voelt vanzelfsprekend omdat je nooit hebt ervaren hoe het ontstaat. Op de nieuwe plek moet je dat precies in weken opnieuw opbouwen, in een taal die je nog niet zeker spreekt.
Daarbij komt een bijzonderheid van het Au-Pair-leven: je woont midden in een gezinsleven dat niet het jouwe is. Je bent nooit echt alleen — en toch alleen. Dat is anders dan een leeg appartement, en daarom werken de gebruikelijke adviezen vaak niet.
En het ritme past niet: je hebt op dinsdag om 15.00 uur vrij, je potentiële vrienden werken of studeren. Precies daarom zijn andere Au-Pairs zo waardevol — hun agenda ziet er net als die van jou uit.
Wat helpt concreet
Zoek mensen met dezelfde agenda
Andere au-pairs zijn 's middags vrij, kennen niemand en zoeken hetzelfde. Op AuPairMatch zie je gratis wie er in de buurt van je gastgezin is — en wie er de komende weken bij komt. Met de nieuwkomers begin je samen, in plaats van in een bestaande groep te stappen.
Verlaat het huis voordat je weet waarvoor.
Op slechte dagen is de hindernis het hoogst en het effect het grootst. Een wandeling, een café, de bibliotheek. Het gaat niet om daar iemand te ontmoeten — het gaat erom de dag niet in de kamer te laten eindigen.
Zeg tegen je gastgezin hoe het met je gaat
Veel gastgezinnen merken het niet, omdat je vrolijk bent bij de kinderen. Eén zin tijdens het avondeten volstaat: “Ik vind het nu moeilijk om mensen te leren kennen.” De meesten helpen meteen — ze kennen andere families met een Au-Pair en leggen het contact, zodra ze weten dat het nodig is.
Stel jezelf een twee‑contactenweek in
Niet “vrienden vinden” — dat is te groot en kan niet worden afgevinkt. Maar: deze week twee mensen aanspreken. In de taalcursus, in het park, in de groep. Twee per week zijn na twee maanden zestien pogingen, en uit zestien pogingen wordt betrouwbaar iets.
Beperk de telefoontjes naar huis
Contact houden helpt. Elke avond twee uur telefoneren houdt je hoofd thuis en maakt het aankomen moeilijker. Vaste tijden zijn beter dan constante bereikbaarheid — voor jou en voor de thuisblijvers.
Waar je aan merkt dat het omslaat
Als je al meer dan twee weken het grootste deel van je vrije tijd in je kamer doorbrengt, uitnodigingen afzegt, slecht slaapt of ’s ochtends geen reden kunt vinden om op te staan, is dat meer dan alleen wennen. Praat met je gastgezin, met iemand thuis en, als het langer aanhoudt, met een arts. Het is geen mislukking en geen reden om stilletjes vol te houden.
Wat je kunt besparen
De vergelijking met Instagram. Andere au-pairs posten de uitstap, niet de zondagmiddag alleen op hun kamer. Je ziet hun beste momenten naast jouw gemiddelde — dat eindigt niet goed.
Het gevoel te hebben gefaald. Na vier weken niemand kennen, betekent niet dat er iets mis is met jou. Het betekent dat vier weken kort zijn.
Onmiddellijk stoppen. Als er na twee maanden niets beter wordt, is vertrekken een legitieme beslissing. In de eerste weken is het bijna altijd te vroeg — de meesten die volhouden, beschrijven de derde maand als de maand waarin het omsloeg.
Vind Au-Pairs bij jou in de buurt
Gratis, en ook voor Au-Pairs van andere platforms.
