Kraje pro au-pair w przeglądzie

Zebraliśmy te informacje zgodnie z naszą najlepszą wiedzą z podanych niżej oficjalnych źródeł, każde z datą sprawdzenia. Przepisy i stawki się zmieniają, a błędu nigdy nie da się całkowicie wykluczyć — nie sprawdzamy źródeł codziennie. Nie polegaj więc wyłącznie na tych informacjach: przed podjęciem decyzji potwierdź je we właściwym urzędzie. To nie jest porada prawna.

Oto kraje, w których Au-pair jako wymiana kulturowa z kieszonkowym działa. Dla każdego kraju podano, co obowiązuje Au-pair i rodziny goszczące – wiek, kieszonkowy, czas pracy, kurs językowy, ubezpieczenie, umowę i wizę. Każda liczba ma oficjalne źródło i datę weryfikacji.

Na czym możesz się oprzeć

Większość tych krajów ma oficjalny program Au-pair: państwo uregulowało Au-pair jako odrębną formę wymiany. Z tego wynika, ile Au-pair otrzymuje miesięcznie, ile godzin opiekuje się dziećmi, kto płaci za kurs językowy i ubezpieczenie oraz co musi znaleźć się w umowie.

Włochy i Hiszpania działają inaczej: nie mają własnego programu, ale oba kraje podpisały Europejskie porozumienie Au-pair, a kieszonkowy jest tam od dawna standardem. Kwota jest ustalana między rodziną a Au-pair – dlatego tak ważna jest pisemna umowa, w której określone są pieniądze, godziny i dni wolne.

Kraje, które tutaj nie ma, zostały pominięte celowo: w tych miejscach Au-pair nie ma odrębnego statusu, lecz jest stosunkiem pracy według ogólnych przepisów kraju. Kto mimo to chce tam pojechać, powinien najlepiej zapytać bezpośrednio odpowiedni organ.

Co liczby nie mówią: jak rok się czuje. Po to mamy nasz poradnik – oraz społeczność Au-pair, w której już przed przyjazdem widzisz, kto jest w twojej okolicy.